... همیشه در نگاه تو

بیـا ساقی که جامم واژگون است

دلـم دیگر به دامـــان جـنون است

بیا جانـا که دریــا بی قــرار اسـت

تـمام سـالـها بس بی بـهار است

شــــرر ایــــثـــار از افـــکــار برده

دگــر آئـــیــنـه از زنـــگـار مــــرده

تمــام واژه هـا بی سـاربان است

غـروب لـحظه ها درما نهان است

کلام از مثنوی های جدایی است

غـزل در بند بند هجـر جــاریست

بــیــا ای قــائــم آیــیــنــه دیــده

بــیـــا ای آهـــوی از غـم رمـیـده

محــمـد ، نــار گـــلــزار مـحــمـد

صـدایــت مـی کـنــم یــار محـمد

نمی دانی مگر عاشق شدستیم

نمی دانی مگر ما مست مستیم

بیــــا جانـــا دل مـــا ارغـنون شد

بزن چنگی که درد ما جـنـون شد

بکش تـیــغ امــامــت جــان مــولا

رها مــان از اســارت جــان مــولا

بـیــا آقـا، تــو را بــر جـــان زهــرا

بکش سبز نقـابـت، جـــان زهــرا

بـخـوان ای شــه نـدای اکبـرت را

بــزن بـــر نـی نـــوای آخـــرت را

بـکـش آن ذوالـفـقـار حیــدری را

بـــزن آخـــر غـریــو خیــبــری را

بیـفـکـن بـر دل ظـاهر پــرسـتان

طــنـیـن  لـرزه انــداز الـــستــان

بیفـکنشان به خـاک پست ذلـت

بکوبانشان به تیــغ اهل همــت

دعایت می کنم ای ساق ساقی

بیـایـی و بـگـیـری جــای ساقی

که کــوثــر می دهد باری ندایت

بیـا مــهــدی بــمیـرم مـن برایت